"RECYCLING"
Gra edukacyjna
 
Poczta użytkowników




Szkoła
Rok szkolny 2013/2014

Rok szkolny 2012/2013

Rok szkolny 2011/2012

Rok szkolny 2010/2011

Rok szkolny 2009/2010

Rok szkolny 2008/2009

Rok szkolny 2007/2008

Rok szkolny 2006/2007

Rok szkolny 2005/2006

Rok szkolny 2004/2005


pomnik.jpg (9kB)

Na posiedzeniu Rady Szkolno - Miejskiej w Siedlcach w dniu 20 października 1930 roku wiceprezydent Stanisław Zdanowski wniósł projekt wybudowania szkoły na miejscu, gdzie w 1863 roku zginął Władysław Rawicz, aby młodzież, kształcąc się w tej szkole wzorowała się na tych, którzy oddali życie za wolność Polski.

Zarząd Miasta na posiedzeniu w dniu 24 marca 1931 roku zaakceptował ten wniosek.

Rada Miejska na posiedzeniu w dniu 13 kwietnia 1931 roku podjęła uchwałę o rozpoczęciu budowy szkoły.

Plan budowy sporządzony został przez inżynierów: Włodzimierza Rygla i Ludwika Pawlikowskiego, a jego zatwierdzenie przez Władze Nadzorcze nastąpiło w dniu 14 lipca 1932 roku.

Na koszty budowy Rada Miejska uchwaliła podatek inwestycyjny, który przeznaczono na zakup materiału i "robociznę fachową".

Roboty budowlane zostały przeprowadzone pod kierownictwem inżyniera Ludwika Pawlikowskiego.

W czternastą rocznicę odzyskania Niepodległości wykończony parter gmachu szkoły im. Władysłąwa Rawicza został uroczyście poświęcony przez Biskupa Podlaskiego, Jego Ekscelencję Ks. dr Henryka Przeździeckiego i oddany do użytku młodzieży, w tym przeświadczeniu i z tą myślą, że młodzież czerpiąca tutaj wiedzę, wychowywać się będzie na dobrych synów Ojczyzny, że zawsze będzie pomna hasła, jakie przyświecało ich poprzednikom, których męczeńskiej śmierci poświęcony pomnik stoi przed frontem gmachu, a które brzmiało i brzmieć winno po wsze czasy:

Dla Ciebie Polsko i dla Twojej chwały!

Akt ten podpisany przez obecnych przy poświęceniu, przekazany został na wieczną rzeczy pamiątkę Szkole Powszechnej im. Władysława Rawicza w Siedlcach dnia 10 listopada 1932 roku.

Podczas okupacji budynek szkolny zajęli Niemcy na komendę Stalagu 316, czyli obozu jenieckiego, w którym przetrzymywani byli od 1941 do 1944 roku Sowieci, Francuzi i Włosi.

W czasie walk w mieście w lipcu 1944 roku pocisk artyleryjski rozbił w budynku klatkę schodową, zaś całe wyposażenie szkoły zostało zniszczone.

Piękną kartę w dziejach szkoły zapisało tajne nauczanie, za które nauczycielom groziło więzienie i śmierć. Dzięki ich poświęceniu i trudowi wiele dzieci nie straciło kontaktu z nauką w okresie okupacji. Jednym z nich był przedwojenny kierownik Szkoły Podstawowej nr 5 - pan Aleksander Jakubowski.

W marcu 1945 roku szkoła wróciła do własnego budynku pozbawionego jednak jakiegokolwiek inwentarza. Z rozebranych baraków poniemieckich przy pomocy rodziców - stolarzy, wykonany został zastępczy sprzęt szkolny. Przechowane pomoce szkolne i biblioteka pozwoliły postawić od razu nauczanie na zadawalającym poziomie.

Zgodnie z wytycznymi do organizacji publicznych szkół powszechnych w roku szkolnym 1944/45, Szkoła Podstawowa nr 5 funkcjonowała jako siedmioklasowa szkoła powszechna.

W 1961 roku w myśl Ustawy o "Rozwoju Systemu Oświaty i Wychowania" wprowadzono ośmioletnią szkołę podstawową.

Ważnym wydarzeniem było rozpoczęcie w 1970 roku budowy nowego gmachu szkoły ze Społecznego Funduszu Budowy Szkół i Internatów.

1 września 1971 roku zabrzmiał pierwszy dzwonek w nowym budynku szkoły, jeszcze nie całkiem wykończonym.

W "starym" gmachu zaczęły gospodarować: Biblioteka Pedagogiczna, Zespół Szkół Zawodowych, a następnie Wyższa Szkoła Rolniczo - Pedagogiczna.

27 IV 1973 roku odbyło się uroczyste pożegnanie wieloletniego kierownika szkoły - pana Aleksandra Jakubowskiego, który swoją rzetelną pracą i oddaniem przyczynił się do rozwoju tej placówki.

W 1985 roku władze Siedlec zdecydowały o utworzeniu na terenie miasta nowej szkoły podstawowej. Otrzymała ona numer 10. Stworzyli ją uczniowie i grono pedagogiczne "Piątki". Zajęcia lekcyjne prowadzone były w budynku przejętym po WSR-P.

Po "przeprowadzce" Szkoły Podstawowej nr 10 na ulicę Mazurską 1 1989 roku "stary" budynek przeszedł ponownie w posiadanie Szkoły Podstawowej nr 5. Odbywały się tu lekcje nauczania początkowego w klasach I - III.

Tak było do 2000 roku, kiedy to dzięki władzom miasta, a także staraniu rodziców i grona pedagogicznego ze Szkoły Podstawowej nr 5 powołano do życia Publiczne Gimnazjum nr 6. To właśnie jego uczniowie gospodarzą obecnie w pięknie wyremontowanym budynku dawnej "Piątki".

Uroczyste otwarcie i poświęcenie gimnazjum odbyło się 6 października 2001 roku. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele władz miasta, rodzice, uczniowie i grono pedagogiczne nowej placówki.

Dla upamiętnienia nauczycieli i uczniów szkoły, którzy przez lata przewinęli się przez jej mury, 23 XI 2002 roku, w siedemdziesiątą rocznicę oddania budynku dla edukacji, odsłonięta została pamiątkowa tablica przy wejściu do szkoły, ufundowana przez Radę Rodziców.

W roku szkolnym 2004/2005 społeczność szkolna, tj. Rada Rodziców, Uczniowie reprezentowani przez Samorząd Szkolny oraz nauczyciele wybrali spośród kilku wypracowanych wcześniej propozycji (Bohaterowie Powstania Styczniowego; Marszałek Józef Piłsudski; ks. Stanisław Brzóska) osobę patrona szkoły. Propozycja ta została przedstawiona Radzie Miasta.

Na uroczystej sesji Rady Miasta Siedlce, w dniu 27 stycznia 2005 roku, uchwałą tejże Rady, nasza szkoła zyskała PATRONA. Wreszcie Publiczne Gimnazjum nr 6 w Siedlcach przestało być bezimienne. Obecnie nazwa szkoły brzmi:
Publiczne Gimnazjum nr 6 im. ks. Stanisława Brzóski w Siedlcach.

W związku z tym wydarzeniem wiązały się dalsze kroki organizacyjne i finansowe. Już na początku roku szkolnego 2004/2005 powstał w szkole Komitet Nadania Imienia, który zajął się całością spraw związanych z tym doniosłym wydarzeniem - w szczególności pozyskaniem środków na ufundowanie sztandaru.

23 maja 2005 roku po raz pierwszy obchodzono w szkole Dzień Patrona. Wtedy odbyło się oficjalne, uroczyste nadanie imienia naszej szkole!.

W 2006 roku, podczas Dnia Patrona szkoła otrzymała sztandar! Ponadto za przyczyną hojnych darczyńców mamy w szkole XIX wieczną szablę, która jest niemal identyczna z tą, której używał ksiądz Brzóska, a która obecnie znajduje się w posiadaniu muzeum Ojców Paulinów na Jasnej Górze w Częstochowie.

Copyright by xFizzer 2006 - 2014
All rights reserved